Instytut Jacka Kaczmarskiego
społecznościowy serwis konkursowy
pytaj i odpowiadaj
Pakiety pytań i odpowiedzi
przesłanych przez internautów
Każdy pakiet zawiera:
- pytanie do nawiązań obecnych w którejś z piosenek J.K. lub takie, odpowiedź na które znajduje się stricte w jej treści,
- propozycję odpowiedzi na to pytanie,
- link(i) do źródła potwierdzającego, że proponowana odpowiedź jest poprawna.
Każdy pakiet poddany jest pod ocenę jurorów, którymi są zalogowani użytkownicy serwisu. Tak zdobywają oni punkty w rankingu oraz prawo do przesłania pakietów swojego autorstwa. Średnia zdobytych punktów oraz ilość wykonanych ocen decyduje o pozycji na liście rankingowej.
pytania i odpowiedzi użytkowników.
Przeglądaj pakiety
Do utworu „Starość Owidiusza”.
Owidiusz w utworze Jacka Kaczmarskiego pt. "Starość Owidiusza" wypowiada słowa "Umrę, patrząc z tęsknotą na niedostrzegalne szczyty Siedmiu wzgórz, które człowiek zamienił w Wieczne Miasto", ponieważ ostatnie osiem lat życia poeta spędził na wygnaniu w Tomi i nie mógł wrócić do Rzymu, który w utworze określony jest jako Wieczne Miasto leżące na siedmiu wzgórzach.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/starosc-owidiusza/
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Owidiusz
Umrę, patrząc z tęsknotą na niedostrzegalne szczyty Siedmiu wzgórz, które człowiek zamienił w Wieczne Miasto
"Umarł więc najprawdopodobniej pod koniec roku 17 lub na początku roku 18. Miał wówczas 59 lat, z których osiem spędził na wygnaniu w Tomi."
Do utworu „My”.
Słowo "blaga", obecne w tekście utworu "My" Jacka Kaczmarskiego, oznacza kłamstwo i nieprawdę.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/my/
- https://pl.wiktionary.org/wiki/blaga
"Furda, chłam, blaga, pic bez granic!"
"znaczenia: rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kłamstwo, nieprawda, bujda"
Do utworu „Drzewo genealogiczne”.
Wenera, która została wspomniana w utworze "Drzewo genealogiczne" Jacka Kaczmarskiego była boginią miłości w mitologii rzymskiej.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/drzewo-genealogiczne/
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Wenus_(mitologia)
"I z Ciołkiem zwiedzać chętnie ogrody Wenery."
"Wenus (także Wenera, łac. Venus, gr. Ἀφροδίτη Aphrodítē ‘wdzięk’, ‘urok’) – w mitologii rzymskiej bogini miłości. Utożsamiana od II wieku p.n.e. z grecką Afrodytą. Wcześniej Wenus była italską boginią wiosny, roślinności i ogrodów warzywnych. Głównymi atrybutami tej bogini były owoce i kwiaty. Towarzyszyły jej gołębie. W sztuce najczęściej była ukazywana naga lub do połowy obnażona, ale także jako piękna i młoda jadąca rydwanem zaprzężonym w gołębie."
Do utworu „Drzewo genealogiczne”.
Słowo "magnat", użyte w utworze "Drzewo genealogiczne" Jacka Kaczmarskiego oznacza członka najbogatszej grupy szlachty, wywodzącej się ze średniowiecznego możnowładztwa.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/drzewo-genealogiczne/
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Magnat
"Co za Kościuszki szyj chciał biskupów, magnatów"
"Magnat (z łac. magnatus – możnowładca, wielki) – członek najbogatszej grupy szlachty, wywodzącej się ze średniowiecznego możnowładztwa. Magnaci zajmowali najwyższe urzędy państwowe oraz skupiali w swoich rękach wielkie majątki ziemskie (latyfundia), które tworzyły ich potęgę ekonomiczną. Poprzez podporządkowanie sobie biednej szlachty i utrzymywanie jej w zamian za głosy na sejmikach (system klienteli) magnaci zapewnili sobie całkowity wpływ na politykę państwa. Magnaci posiadali przywileje stanowe i rodowe. Od XVII wieku zaczęli odgrywać decydującą rolę w polityce Rzeczypospolitej. W XIX wieku zaczęto nazywać ich arystokratami."
Do utworu „Narwik – wątpliwe”.
Narwik wspomniany w tytule utworu Jacka Kaczmarskiego ,,Narwik – wątpliwe'' znajduje się w Norwegii.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Narwik
,, Narwik (norw. Narvik) – norweskie miasto i gmina leżąca w regionie Nordland. Narwik jest 29. norweską gminą pod względem powierzchni. Miasto o charakterze portowym położone jest ok. 240 km za kołem polarnym nad Morzem Norweskim na wybrzeżu Ofotfjordu; ponad 19 tys. mieszkańców. ''
Do utworu „Epitafium dla Włodzimierza Wysockiego”.
W utworze "Epitafium dla Włodzimierza Wysockiego" Jacka Kaczmarskiego jest nawiązanie do roli aktorskiej Włodzimierza Wysockiego w sztuce "Hamlet" jako bohatera tytułowego. Słynne słowa "Dania jest więzieniem" sugerują, że Wysocki wcielił się w rolę Hamleta.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/epitafium-dla-wlodzimierza-wysockiego/
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Epitafium_dla_W%C5%82odzimierza_Wysockiego
Na mecze! Na mecze! Na wiece! Swoje znać, nie rzucać w oczy się bezpiece! Sąsiad – owszem, wypić można, Lecz to sąsiad, brat – to brat. Jak świat światem do ostrożnych Zwykł należeć i uśmiechać się ten świat! To moja droga z piekła do piekła, Na scenie Hamlet, skłuty bok, Z którego właśnie krew wyciekła – To w piąty krąg kolejny krok! O Matko! O Matko! Jakże mogłaś jemu sprzedać się tak łatwo! Wszak on męża twego zabił, Zgładzi mnie, splugawi tron, Zniszczy Danię, lud ograbi – Bijcie w dzwon! Na trwogę! Na trwogę! Na trwogę! Nie wybieraj między żądzą swą a Bogiem! Póki czas naprawić błędy Matko, nie rób tego – stój! Cenzor z dziewiątego rzędu: – Nie, w tej formie to nie może wcale pójść! To moja droga z piekła do piekła, Wódka i piwo, koniak, grog – Najlepszych z nas ostatnia Mekka I w szósty krąg kolejny krok! Na górze! Na górze! Na górze! Chciałoby się żyć najpełniej i najdłużej! O to warto się postarać, To jest nałóg, zrozum to! Tam się żyje jak za cara I ot co! Na dole, na dole, na dole Szklanka wódki i razowy chleb na stole. I my wszyscy tam i tutaj Tłum rozdartych dusz na pół, Po huśtawce mdłość i smutek Choćbyś nawet co dzień walił głową w stół! To moja droga z piekła do piekła, Z wolna zapada nade mną mrok, Więc biesów szpaler szlak mi oświetla, Bo w siódmy krąg kieruję krok! Tam milczą i siedzą, I na moją twarz nie spojrzą – wszystko wiedzą! Siedzą, ale nie gadają – Mętny wzrok spod powiek lśni; Żują coś, bo im wypadły Dawno kły! Więc stoję! Więc stoję! Więc stoję! A przed nimi leży w teczce życie moje! Nie czytają, nie pytają – Milczą, siedzą – kaszle ktoś, A za oknem werble grają – Znów parada, święto albo jeszcze coś… I pojąłem co chcą ze mną zrobić tu! I za gardło porywa mnie strach! Koń mój zniknął, a wy, siedmiu kręgów tłum, Macie w uszach i w oczach piach! Po mnie nikt nie wyciągnie okrutnych rąk, Mnie nie będą katować i strzyc! Dla mnie mają tu jeszcze ósmy krąg! Ósmy krąg, w którym nie ma już nic. Pamiętajcie wy o mnie co sił, co sił! Choć przemknąłem przed wami jak cień! Palcie w łaźni, aż kamień się zmieni w pył – Przecież wrócę, gdy zacznie się dzień!
Utwór zawiera bardzo liczne aluzje, z których zapewne nie wszystkie zostały zidentyfikowane. Osiem strof czterowersowych zaczyna się od słów „To moja droga z piekła do piekła”, stanowiących trawestację „priwiezli iz Sibiri w Sibir” z Bańki po biełomu Włodzimierza Wysockiego[1]. Siedem spośród tych strof kończy się słowami „i w n-ty krąg kolejny krok” (z drobnymi odmianami, dla n od 1 do 7), co stanowi nawiązanie do Boskiej komedii Dantego (w czwartej strofie padają nawet słowa „To (...) Boskiej Komedii nowy przekład”, ale jest to przesada poetycka). Inne aluzje są dużo mniej czytelne. „Ruda dziewczyna” z piątej i szóstej strofy może być postacią z Szału uniesień Władysława Podkowińskiego, Hellą z Mistrza i Małgorzaty Michaiła Bułhakowa[2] lub połączeniem ich obu. Tożsamość „Pani bagien, mokradeł i śnieżnych pól” ze strofy dziesiątej nie jest jasna. Między strofą siedemnastą a dziewiętnastą opisywana jest największa rola aktorska Wysockiego – w Hamlecie jako bohatera tytułowego; wyraźnie zasugerowane są słynne słowa „Dania jest więzieniem”[2]. W dalszym ciągu widoczne są też nawiązania do twórczości Fiodora Dostojewskiego; Jacek Kaczmarski wspominał w tym kontekście o Bachtinowskiej koncepcji wędrówki[1].
Do utworu „Afganistan”.
Datą napisania utworu Jacka Kaczmarskiego pt. ,,Afganistan" jest 29.12.1988.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/afganistan/
,,Jacek Kaczmarski 29.12.1988"
Do utworu „Przypowieść o ślepcach”.
W tekście utworze "Przypowieść o ślepcach", Jacek Kaczmarski opisuje sceny i postaci, które można odnaleźć na obrazie, takie jak postacie, będące ślepcami, co nawiązuje do ograniczonego spojrzenia ludzkości na świat.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/przypowiesc-o-slepcach/
"Gdzie jesteś głupcze ślepy? Giń sam, jak chcesz, a nas ze sobą nie zabieraj w przepaść!"
Do utworu „Upadek Ikara”.
Jacek Kaczmarski w utworze „upadek ikara” posługuje się mitem o tragicznej śmierci Ikara, który jest metaforą tragedii ludzkiej.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/upadek-ikara/
- https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Ikar
„Nie rozmyśla o upadku Kto na rychły liczy wzlot„
„Ikar – w mitologii greckiej syn Dedala i Naukrate, niewolnicy władcy Krety”
Do utworu „Zbroja”.
Utwór Jacka Kaczmarskiego ,,Zbroja" mówi o roli zbroi która w utworze jest metaforą Boga który w całej streszczonej historii zawartej w utworze chroniła państwo i ludzi Polski.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/zbroja/
Więc choć za ciosem pada cios I wróg posiłki śle w konwojach, Nas przed upadkiem chroni wciąż – Zbroja!
Do utworu „Ambasadorowie”.
Czaszka na obrazie H. Holbeina Młodszego "Ambasadorowie" do którego odnosi się Jacek Kaczmarski w utworze "Ambasadorowie" przedstawia motyw memento mori.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/ambasadorowie/
- https://www.groove.pl/jacek-kaczmarski/ambasadorowie/piosenka/266396
"Żeby zobaczyć jasno, że to czaszka trupia!"
"Jacek Kaczmarski wydaje się natomiast odbierać Ambasadorów jako swoiste memento mori".
Do utworu „Wigilia na Syberii”.
Na obrazie, którym inspirował się Jacek Kaczmarski tworząc utwór pt. „Wigilia na Syberii”, na stole zesłańców, możemy zobaczyć tylko samowar, czarny chleb i puste talerze.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/wigilia-na-syberii/
- https://www.groove.pl/jacek-kaczmarski/wigilia-na-syberii/piosenka/266903
- Uzasadnienie związane z wiedzą ogólną: „Polscy malarze, polskie obrazy” Ignacy Witz, Strony: s.261.
- Iwona Grabska-Gradzińska, “Lekcja historii Jacka Kaczmarskiego”, s.180-185
„Nie będzie tylko gwiazdy na niebie Grzybów w świątecznym barszczu Jest nóż z żelaza przy czarnym chlebie Cukier dzielony na kartce Talerz podstawiam by nie uronić Tego czym życie się słodzi Inny w talerzu pustym twarz schronił”
„Charakterystycznym elementem Wigilii na Syberii jest skromność, brak świątecznego przepychu i dekoracji; zamiast tradycyjnych dwunastu potraw, widzimy puste talerze i pajdę ciemnego chleba […]”
„Tworzy więc Jacek Malczewski szereg płócien ukazujących epizody z życia polskich zesłańców politycznych."
Do utworu „Wojna postu z karnawałem”.
W utworze "Wojna postu z karnawałem" Jacek Kaczmarski analizuje konflikt między postem a karnawałem jako metaforę walki między ascetycznymi wartościami a destrukcyjnymi skłonnościami społecznymi, odnosząc się do sytuacji społeczno-politycznej i duchowej swojego czasu.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/wojna-postu-z-karnawalem/
- https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Walka_karnawa%C5%82u_z_postem
"Dusza moja – pragnie postu, ciało – karnawału!"
"będąc komentarzem do polskiej sytuacji społeczno-politycznej"
Do utworu „Dwadzieścia lat później”.
Utwór Jacka Kaczmarskiego pt. "Dwadzieścia lat później" ukazuje degrengoladę idei i środowisk postsolidarnościowych po dwudziestu latach od strajków Sierpnia'80.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/dwadziescia-lat-pozniej/
- "https://www.piosenkaztekstem.pl/opracowanie/jacek-kaczmarski-dwadziescia-lat-pozniej/"
"Każdy za siebie, kosztem każdego Na prywatną miarę grób mości; „Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego” – Stara baśń niewinnej młodości…"
"Jacek Kaczmarski balladę o zgorzkniałych rycerzach napisał (czego raczej nie miał w zwyczaju) na zamówienie. Został poproszony przez grupkę przyjaciół z Wrocławia o występ z okazji 20- lecia "Solidarności", i o napisanie utworu, nawiązującego do obecnej wtedy rzeczywistości, choć nie bezpośrednio. "Dwadzieścia lat później" stanowi więc nie tylko opis książki Dumas'a, ale także refleksje na temat ówczesnego stanu "Solidarności" i jej działaczy."
Do utworu „Osły i ludzie”.
Utwór Jacka Kaczmarskiego pt.'' Osły i ludzie'' ukazuje nacisk do wykonywania swoich poleceń poprzez uchwalanie dziwnych przepisów, które nie mają nic wspólnego z praworządnością.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/osly-i-ludzie/
Dosiadł mnie osioł okrakiem I rykiem obwieścił donośnym Że na wierzchowcu takim Będzie jeźdźcem wolności Wbił mi w żebra ostrogi Wepchnął do ust kostkę cukru Chwostem tnąc w poprzek nogi Zmusił bez trudu do truchtu Zaduch ośli mnie dusi Jestem kloaką jeźdźca Bo co spod ogona wypuści Na moich gromadzi się plecach Małpy śpiewają mu pieśni I łaską zwą co jest musem On ryczy nad uchem – Nie śpij! I już nie truchtem już kłusem