Instytut Jacka Kaczmarskiego
społecznościowy serwis konkursowy
pytaj i odpowiadaj
Pakiety pytań i odpowiedzi
przesłanych przez internautów
Każdy pakiet zawiera:
- pytanie do nawiązań obecnych w którejś z piosenek J.K. lub takie, odpowiedź na które znajduje się stricte w jej treści,
- propozycję odpowiedzi na to pytanie,
- link(i) do źródła potwierdzającego, że proponowana odpowiedź jest poprawna.
Każdy pakiet poddany jest pod ocenę jurorów, którymi są zalogowani użytkownicy serwisu. Tak zdobywają oni punkty w rankingu oraz prawo do przesłania pakietów swojego autorstwa. Średnia zdobytych punktów oraz ilość wykonanych ocen decyduje o pozycji na liście rankingowej.
pytania i odpowiedzi użytkowników.
Przeglądaj pakiety
Do utworu „Polonez biesiadny”.
Słowo "Lechita" użyte we wspólnym utworze Jacka Kaczmarskiego i Jacka Kowalskiego "Polonez biesiadny" jest dawnym, przestarzałym, określeniem Polaka.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/polonez-biesiadny/
- https://wsjp.pl/haslo/podglad/2871/lechita
"– Rzym czy Krym, to dla Lechity Karkołomne są zaszczyty:".
"Lechita – przest. Polak".
Do utworu „Starość Owidiusza”.
Owidiusz, wspomniany przez Jacka Kaczmarskiego w utworze "Starość Owidiusza", czyli jedna z najważniejszych postaci w dziejach poezji łacińskiej, w młodych latach zaczął przyuczać się do służby publicznej jako prawnik lub polityk.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/starosc-owidiusza/
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Owidiusz
- Uzasadnienie związane z wiedzą ogólną: ISBN 978-83-89725-18-9, Strony: 196.
"I glebą pieśni się staje ciało i świat Owidiusza."
"Owidiusz, właściwie Publiusz Owidiusz Nazo (łac. Publius Ovidius Naso), niekiedy Publiusz Owidiusz Nazon (ur. 20 marca 43 p.n.e. w Sulmonie, zm. 17 lub 18 n.e. w Tomi) – poeta rzymski, często określany mianem najwybitniejszego elegika starożytności. Należał do młodszego pokolenia pisarzy epoki Augusta, uważany jest – obok Wergiliusza i Horacego – za jedną z najważniejszych postaci w dziejach poezji łacińskiej i europejskiej. (...) Owidiusz zaczął więc się przyuczać do służby publicznej, jako prawnik lub polityk, cały czas jednak zajmował się twórczością..."
"Owidiusz (Publius Ovidius Naso, 43 p.n.e. do 18 n.e.), jeden z największych poetów rzymskich, autor dzieła Ars amatoria (Sztuka miłości), uchodzi za mistrza poezji erotycznej"
Do utworu „Bob Dylan”.
Bob Dylan przedstawiony w tekście Jacka Kaczmarskiego pt. ,,Bob Dylan" urodził się w Duluth.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Bob_Dylan
,,Data i miejsce urodzenia 24 maja 1941 Duluth, Minnesota"
Do utworu „Starość Owidiusza”.
Owidiusz, wspomniany przez Jacka Kaczmarskiego w utworze "Starość Owidiusza", czyli jedna z najważniejszych postaci w dziejach poezji łacińskiej, odbył podróż do Aten.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/starosc-owidiusza/
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Owidiusz
- Uzasadnienie związane z wiedzą ogólną: ISBN 978-83-89725-18-9, Strony: 196.
"I glebą pieśni się staje ciało i świat Owidiusza."
"Owidiusz, właściwie Publiusz Owidiusz Nazo (łac. Publius Ovidius Naso), niekiedy Publiusz Owidiusz Nazon (ur. 20 marca 43 p.n.e. w Sulmonie, zm. 17 lub 18 n.e. w Tomi) – poeta rzymski, często określany mianem najwybitniejszego elegika starożytności. Należał do młodszego pokolenia pisarzy epoki Augusta, uważany jest – obok Wergiliusza i Horacego – za jedną z najważniejszych postaci w dziejach poezji łacińskiej i europejskiej. (...) Podobnie jak inni młodzi ekwici, odbył podróż do Aten (uznawanych za centrum kultury)..."
"Owidiusz (Publius Ovidius Naso, 43 p.n.e. do 18 n.e.), jeden z największych poetów rzymskich, autor dzieła Ars amatoria (Sztuka miłości), uchodzi za mistrza poezji erotycznej"
Do utworu „Nad trumną Bieruta”.
Dawniej katolik, Bolesław Bierut, później polski polityk, działacz komunistyczny, agent NKWD, wspomniany w utworze Jacka Kaczmarskiego pt. "Nad trumną Bieruta", porzucił religię pod wpływem Jana Hempla, który wywarł istotny wpływ na jego poglądy.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/nad-trumna-bieruta/
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Boles%C5%82aw_Bierut
- Uzasadnienie związane z wiedzą ogólną: ISBN 9788326743559, Strony: 179.
"Oj ciężko nam będzie / Bez Bolka Bieruta."
"Bolesław Bierut - polski polityk, działacz komunistyczny, agent NKWD" "W 1899 lub 1900 rozpoczął naukę w 5-klasowej powszechnej szkole katedralnej w Lublinie, będącej pod kuratelą miejscowej parafii rzymskokatolickiej. Szkoła kładła nacisk na wychowanie religijne i patriotyczne uczniów. W tym czasie był prawdopodobnie blisko związany z Kościołem, a jego rodzice zamierzali posłać go do seminarium duchownego." "Od 1910 należał do kółka robotniczego prowadzonego przez Jana Hempla, który wywarł istotny wpływ na jego poglądy – m.in. pod jego wpływem Bierut zerwał z religią."
"Był działaczem komunistycznym, prezydentem PRL i agentem NKWD."
Do utworu „Siedem grzechów głównych”.
Dosłowne tłumaczenie "mane, tekel, fares", czyli przepowiedni, którą wspomniany w utworze Jacka Kaczmarskiego pt. "Siedem grzechów głównych" ujrzał Baltazar i jego współbiesiadnicy, tłumaczy się na "policzone, zważone, rozdzielone".
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/siedem-grzechow-glownych/
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Mane,_tekel,_fares
"Byliśmy oczywiście na uczcie Baltazara,"
"Mane, tekel, fares (hebr. מנא, תקל, ופרסין) – według przekazu biblijnego przepowiednia, napisana tajemniczą ręką, która pojawić się miała na ścianie pałacu babilońskiego władcy Baltazara podczas wydanej przez niego uczty. Według Tekstu Masoreckiego tekst wypisany na ścianie składa się z czterech słów, które w zależności od przekładu brzmią: mene, mene, tekel, ufarsin[1], natomiast starożytne przekłady nie powtarzają słowa mene[2]. Relacja z uczty Baltazara przytoczona jest w Księdze Daniela (5, 1–31), w niej także podana jest interpretacja tajemniczych słów. W polskiej tradycji językowej frazę tę oddaje się zazwyczaj jako „policzone, zważone, podzielone” lub „policzone, zważone, rozdzielone”; sens tych słów sprowadzał się do zapowiedzi szybkiego upadku państwa nowobabilońskiego (539 p.n.e.) i śmierci samego króla Baltazara."
Do utworu „Siedem grzechów głównych”.
Naczynia zbezczeszczone podczas wspomnianej w utworze "Siedem grzechów głównych" Jacka Kaczmarskiego, uczty Baltazara, zostały przywiezione z Jerozolimy.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/siedem-grzechow-glownych/
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Uczta_Baltazara
"Byliśmy oczywiście na uczcie Baltazara,"
"Po rozpoczęciu uczty, gdy biesiadnicy zdążyli zasmakować w winie, Baltazar rozkazał przynieść srebrne i złote naczynia, które Nabuchodonozor zabrał ze świątyni jerozolimskiej. Puchary liturgiczne pochodzące ze świątyni trafiły w ręce babilońskich dostojników i nałożnic królewskich. Pili z nich wino, czcząc bogów Babilonu, czym bezcześcili naczynia zrabowane z Jerozolimy"
Do utworu „Ballada wrześniowa”.
W ósmej zwrotce utworu Jacka Kaczmarskiego pt. "Ballada Wrześniowa" sztandar łączy gwiazdę, sierp, hakenkreuz i młot.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/ballada-wrzesniowa/
"Że jeden odtąd łączy sztandar Gwiazdę, sierp, hakenkreuz i młot"
Do utworu „Bajki”.
Bohaterów utworu Jacka Kaczmarskiego pt. ,,Bajki" nic nie obchodzą ,,dzikie cmentarze, bogactwa w pieczarze i z chłopa króle".
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/bajki/
,,Nas nie obchodzą dzikie cmentarze, Gdzie straszą was smutne upiory. Nas nie obchodzą bogactwa w pieczarze Strzeżonej przez cztery potwory. Nas nie obchodzą i z chłopa króle, I króle zmienione w pokrzywy, Turnieje o serce najmłodszej z ich córek, Trony bezpańskie i krzywe."
Do utworu „Ballada wrześniowa”.
W piątej zwrotce utworu Jacka Kaczmarskiego pt. "Ballada Wrześniowa" pada Podole.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/ballada-wrzesniowa/
"Pada Podole, w hołdach Wołyń"
Do utworu „Pokusa”.
Sformułowanie "piekłofil" wymyślone przez Jacka Kaczmarskiego do utworu "Pokusa" to słowotwórcza zbitka wyrazowa, stworzona ze słów "piekło" i "parafilia", która miała być określeniem na fanatyków piekła.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/pokusa/
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Zbitka_wyrazowa
"Tłumy szczęśliwych piekłofilów,"
"Zbitka wyrazowa, zbitka słowna, skrzyżowanie wyrazów, portmanteau – słowo lub wyrażenie będące połączeniem dwóch lub więcej słów albo wyrażeń, zazwyczaj o pokrewnym znaczeniu. Połączenie słów lub wyrażeń pochodzących z różnych języków nazywa się hybrydą (słowną, wyrazową, słowotwórczą)."
Do utworu „Barykada (Śmierć Baczyńskiego)”.
W drugiej zwrotce utworu Jacka Kaczmarskiego pt. "Barykada (Śmierć Baczyńskiego)" burty są potrzaskane.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/barykada-smierc-baczynskiego/
"Wczepieni w burty potrzaskane"
Do utworu „Bajka”.
Jacek Kaczmarski w utworze ,,Bajka” ma na myśli władze kościelne, biskupów i kardynałów.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/bajka/
,,Purpurat gnie się zaś co sił To przed mundurem, to przed Bogiem, Choć już wśród wiernych zawisł był Raz biskup, co rozmawiał – z wrogiem!’’
Do utworu „Lekcja historii klasycznej”.
Wspomniany przez Jacka Kaczmarskiego, Juliusz Cezar w utworze pt. ,,Lekcja Historii Klasycznej" pisze swoje pamiętniki.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/lekcja-historii-klasycznej/
,,A Juliusz Cezar pisze swoje pamiętniki."
Do utworu „Lekcja historii klasycznej”.
W utworze Jacka Kaczmarskiego pt. ,,Lekcja Historii Klasycznej" wzgórza galijskie gniją w pomieszanej krwi.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/lekcja-historii-klasycznej/
,,Gniją wzgórza galijskie w pomieszanej krwi [...]"