Instytut Jacka Kaczmarskiego
społecznościowy serwis konkursowy
pytaj i odpowiadaj
Pakiety pytań i odpowiedzi
przesłanych przez internautów
Każdy pakiet zawiera:
- pytanie do nawiązań obecnych w którejś z piosenek J.K. lub takie, odpowiedź na które znajduje się stricte w jej treści,
- propozycję odpowiedzi na to pytanie,
- link(i) do źródła potwierdzającego, że proponowana odpowiedź jest poprawna.
Każdy pakiet poddany jest pod ocenę jurorów, którymi są zalogowani użytkownicy serwisu. Tak zdobywają oni punkty w rankingu oraz prawo do przesłania pakietów swojego autorstwa. Średnia zdobytych punktów oraz ilość wykonanych ocen decyduje o pozycji na liście rankingowej.
pytania i odpowiedzi użytkowników.
Przeglądaj pakiety
Do utworu „Napoleon”.
Jacek Kaczmarski w swoim dziele pt. ,,Napoleon" opisał francuskiego męża stanu, przywódcę wojskowego oraz cesarza Napoleona Bonaparte.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/napoleon/
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Napoleon_Bonaparte
,,Konno opuścił wódz kochany Lodową z rzęs strząsnąwszy łzę."
,,Napoleon Bonaparte - francuski mąż stanu, dowódca wojskowy i przywódca polityczny, jako Napoleon I cesarz Francuzów i głowa I Cesarstwa Francuskiego w latach 1804–1814 oraz w roku 1815."
Do utworu „Rechot Słowackiego”.
Jacek Kaczmarski w utworze "Rechot Słowackiego" nawiązuje do słynnej Kartezjańskiej sentencji: myślę, więc jestem – cogito ergo sum.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/rechot-slowackiego/
- https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Cogito_ergo_sum
"Ten ślad jaszczurzy znaczy jego dzieje: Pełznie, więc dąży – dąży, więc istnieje".
"Cogito ergo sum (łac. „Myślę, więc jestem”) – zdanie będące konkluzją wywodu, w którym René Descartes (Kartezjusz) poszukuje niepowątpiewalnych podstaw wiedzy".
Do utworu „Zakopywanie głowy”.
Tomasz More wspomniany w utworze Jacka Kaczmarskiego pt. ,,Zakopywanie głowy” był angielskim myślicielem, pisarzem, politykiem, członkiem Izby Lordów, kanclerzem królewskim oraz tercjarzem franciszkańskim.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/zakopywanie-glowy/
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Tomasz_More
,,Głowę (...) Tomasza More’a."
,,Thomas More (...) – angielski myśliciel, pisarz i polityk, członek Izby Lordów i kanclerz królewski, tercjarz franciszkański"
Do utworu „Rozbite oddziały”.
Motyw, cierpienia, męczeństwa narodu, który widoczny jest w utworze "Rozbite oddziały" Jacka Kaczmarskiego to martyrologia.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/rozbite-oddzialy/
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Martyrologia
"Przy stołach współczucia nurzają się w winie I obcym śpiewają o Tej, co nie zginie. Swą krew ocaloną oddają za darmo Każdemu, kto zechce połączyć ich z armią. Farbują mundury, wędrują przez kraje I czasem strzelają do siebie nawzajem"
"Martyrologia (gr. martys „świadek”, łac. martyr „męczennik”) – cierpienie, męczeństwo narodu, grupy społecznej lub wyznawców religii. Literatura martyrologiczna ukazuje obrazy wojen i walk od strony ofiar oraz ich rodzin, eksponując poświęcenie walczących w imię wyznawanych idei i wartości: wiary, ojczyzny, dobra, sprawiedliwości, prawdy i tym podobne."
Do utworu „Czaty śmiełowskie”.
Jacek Kaczmarski w utworze "Czaty śmiełowskie" przywołuje "masońskie fartuszki i młotki" podczas opisywania pałacu w Śmiełowie, ponieważ w jego podziemiach, pod salonem, mieści się ośmioboczna sala, która służyła jako miejsce spotkań loży masońskiej.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/czaty-smielowskie/
- https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ac_w_%C5%9Amie%C5%82owie
"Gdzie masońskie fartuszki i młotki?"
"Pałac w Śmiełowie mieszczący Muzeum im. Adama Mickiewicza – zabytkowy pałac zbudowany w roku 1797. W podziemiach, pod salonem, mieści się ośmioboczna sala o sklepieniu kolebkowym z lunetami, która służyła jako pomieszczenie do zebrań loży masońskiej. Innym elementem symboliki masońskiej jest tak zwany "ołtarz" w klatce schodowej".
Do utworu „Cromwell”.
Wposmniany przez Jacka Kaczmarskiego w utworze "Cromwell" duchowny to najpewniej biskup Juxton, przyjaciel króla Karola I Stuarta, który towarzyszył władcy w drodze na szafot.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/cromwell/
- https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Karol_I_Stuart
"Szafot wszak w końcu biskup sam pokropił"
"W drodze na szafot towarzyszył mu jego przyjaciel, biskup Juxton. Karol do końca był przekonany o słuszności swojej sprawy. Na szafocie zdjął płaszcz i wstęgę Orderu Podwiązki (z medalionem przedstawiającym św. Jerzego walczącego ze smokiem) i przekazał je Juxtonowi. Do niego też skierował swoje ostatnie słowo: Remember (Pamiętaj)."
Do utworu „Cromwell”.
Olivier Cromwell występował w charakterze jednego z sędziów w procesie króla wspomnianego w utworze ,,Cromwell" Jacka Kaczmarskiego.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/cromwell/
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Karol_I_Stuart
,,I sądzą go jego stronnicy."
,,Nowy Parlament, zwany „Parlamentem Kadłubowym” powołał 150-osobową komisję pod przewodnictwem Johna Bradshawa z Cromwellem i Fairfaxem w składzie (ten ostatni jednak zrezygnował), która miała osądzić Karola."
Do utworu „Opowieść pewnego emigranta”.
Jacek Kaczmarski w utworze "Opowieść pewnego emigranta" pisząc "Wiesław jak faraon popędził nas precz", nawiązuje do historii wyjścia narodu izraelskiego z Egiptu, spod władzy faraona, gdzie Izraelici byli niewolnikami, która to historia została opisana w biblijnej Księdze Wyjścia oraz Księdze Liczb.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/opowiesc-pewnego-emigranta/
- https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Wyj%C5%9Bcie_Izraelit%C3%B3w_z_Egiptu
"Już nie dla przybłędów Pospolita Rzecz – Wiesław, jak Faraon, popędził nas precz".
"Wyjście Izraelitów z Egiptu, Exodus – wydarzenie z historii Izraelitów opisane przede wszystkim w Księdze Wyjścia i Liczb (w mniejszym stopniu w Kapłańskiej i Powtórzonego Prawa), obejmujące uwolnienie Izraelitów z Egiptu oraz ich wędrówkę przez Synaj do Palestyny, będącej Ziemią Obiecaną. Zgodnie z poleceniem Boga Mojżesz udał się do faraona, który nie przystał na prośbę uwolnienia Izraelitów, ale uległ po serii cudownych znaków znanych jako plagi egipskie".
Do utworu „Siedem grzechów głównych”.
Utwór Jacka Kaczmarskiego pt. "Siedem grzechów głównych" pokazuje grzech jako nieodłączną część historii ludzkości.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/siedem-grzechow-glownych/
- https://klubjagiellonski.pl/2023/05/20/prorok-na-nasze-pokrecone-czasy-jacek-kaczmarski-wciaz-aktualny/
"Wielkich upadków więcej widzieliśmy niż wzlotów, Byliśmy oczywiście na uczcie Baltazara, Uczyliśmy się mowy zwycięskich Wizygotów Na służbie ostatniego przepiwszy żołd Cezara. Przeżyliśmy Rolanda, by świadczyć śmierć Karola, Pozostałościom mocarstw nie oczekiwać łaski. Razem z Ludwikiem Świętym widząc się w aureolach Wyrzygiwaliśmy krew w jerozolimskie piaski. Co było wszechpotężne – zdaje się niedorzeczne. Gdzie słodka woń Arabii? Gdzie tajemniczy Syjam? Religie tysiącletnie też nie są dla nas wieczne I demokracja kwitnie, dojrzewa i przemija…"
"Z dzisiejszej perspektywy moją uwagę zwracają przede wszystkim te wiersze, które oddają pokusy duchowe, jakie czyhają na ludzi żyjących w czasach przejściowych – Ja, Syn marnotrawny, Astrolog, Marcin Luter, Cromwell. Wszystkie te duchowe postawy łączy jedno – przejawiająca się pod różnymi postaciami pycha. Na ten klucz interpretacyjny wpadłem podczas słuchania Siedmiu grzechów głównych. Refren zaczyna się tak: „A nas wiedzie siedem demonów, co nami się karmią: Na czele pycha podążą z tańczącą latarnią…”"
Do utworu „Rejtan, czyli raport ambasadora”.
W utworze Jacka Kaczmarskiego "Rejtan, czyli raport ambasadora" oraz na obrazie Jana Matejki "Rejtan" młodzieniec z szablą podniesioną ku górze przypomina o konfederacji barskiej.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/rejtan-czyli-raport-ambasadora/
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Rejtan_(obraz_Jana_Matejki)
"Tuż obok loży, gdzie wśród dam zająłem miejsce, Szaleniec jakiś (niezamożny, sądząc z szat)" W tych dwóch wersach wspomniany jest ten młodzieniec. Z obrazu Jana Matejki oraz z interpretacji tegoż możemy dowiedzieć się co symbolizuje ten młodzieniec.
"Pod ścianą na drugim planie widać niezbyt wyraźnie postać młodzieńca w sarmackim stroju z karabelą w dłoni i czapką konfederatką w drugiej ręce. To uczestnik konfederacji barskiej, późniejszy uczestnik powstań narodowych będący według Matejki nadzieją dla upadającej Ojczyzny."
Do utworu „Świadectwo”.
Wojciech Jaruzelski, wspomniany przez Jacka Kaczmarskiego w utworze pt. "Świadectwo" jako "Pan Generał", był generałem armii ludowej Wojska Polskiego, polskim politykiem komunistycznym i dowódcą wojskowym.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/swiadectwo/
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojciech_Jaruzelski
"Własność Pana Generała"
"Wojciech Witold Jaruzelski (ur. 6 lipca 1923 w Kurowie, zm. 25 maja 2014 w Warszawie) – polski polityk komunistyczny i dowódca wojskowy, generał armii ludowego Wojska Polskiego."
Do utworu „Na starej mapie krajobraz utopijny”.
Sarmatia o której wspomina Jacek Kaczmarski w piosence "Na starej mapie krajobraz utopijny", to teren między Wołgą a Donem, który rzekomo kiedyś zamieszkiwał starożytny lud Sarmatów, który to był postrzegany przez szlachtę jako ich protoplaści.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/na-starej-mapie-krajobraz-utopijny/
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Sarmatyzm
"Ale istnieje przecież Sarmatia"
"...szlachta polska pochodzi od Sarmatów – starożytnego ludu zamieszkującego początkowo tereny między dolną Wołgą a Donem."
Do utworu „Ambasadorowie”.
Wymienione rzeczy oraz opis postaci w utworze "Ambasadorowie" Jacka Kaczmarskiego mogą wskazywać na obraz "Ambasadorowie" Hansa Holbeina.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/ambasadorowie/
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Ambasadorowie
- Krzysztof Gajda, Ale źródło wciąż bije_ – kilka słów o piosenkach Jacka Kaczmarskiego. Przedmowa w: Jacek Kaczmarski. Ale źródło wciąż bije… Warszawa 2002, s. 5-23., 173
"To George de Selve, obiecujący dyplomata I Jean de Dinteville, francuski ambasador Lecz w nastrojonej lutni nagle struna pęka"
Ambasadorowie, Jean de Dinteville i Georges de Selve, Podwójny portret posłów, Portret ambasadorów, (niem. Die Gesandten) – obraz Hansa Holbeina Młodszego.
Do utworu „Upadek imperium”.
W utworze Jacka Kaczmarskiego "Upadek imperium" stosowany jest zabieg maski historycznej, mający na celu zlokalizowanie akcji utworu w czasach odległych, aby tak naprawdę pokazać wydarzenia z czasów współczesnych.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://www.kaczmarski.art.pl/tworczosc/wiersze/upadek-imperium/
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Maska_historyczna#:~:text=Maska%20historyczna%20%E2%80%93%20zabieg%20literacki%20polegaj%C4%85cy,do%20czas%C3%B3w%20wsp%C3%B3%C5%82czesnych%2C%20aktualnych%20wydarze%C5%84
Zwycięzcy – wśród ruin, jak to zwykle bywa, Zaczną od tego, kto resztki posprząta, Kto krew zasypie piaskiem i cesarski rydwan, Choć w dobrym stanie – odstawi do kąta. Jest w tym smutek tryumfu, jest w tym i pułapka: Nagły brak wroga i tłumy nieczułe Na piękno łaciny, na historii świadków – Bo zapatrzone w stragan i infułę.
Maska historyczna – zabieg literacki polegający na lokalizowaniu akcji i fabuły utworu w przeszłości historycznej, a nawet legendarno-baśniowej, jednak nie po to, aby przedstawić wizję przeszłości, lecz aby przede wszystkim za jej pomocą przekazać odwołania do czasów współczesnych, aktualnych wydarzeń.
Do utworu „Wojna postu z karnawałem”.
Obaj synowie Pietera Bruegela (starszego), twórcy obrazu, którym inspirował się Jacek Kaczmarski tworząc utwór pt. „Wojna postu z karnawałem", zostali malarzami, chociaż nie uczyli się od swego ojca.
Źródła przekonujące o poprawności odpowiedzi:
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Pieter_Bruegel_(starszy)
"W roku 1563 ożenił się z Mayeken, córką swego pierwszego nauczyciela Pietera Coecka. Miał z nią dwóch synów – Pietera Brueghla (zw. Piekielnym) i Jana Brueghla (zw. Aksamitnym). Obaj synowie zostali malarzami, chociaż nie uczyli się od swego ojca"